film.log

nieuwe weblog

2011-03-31T14:03:00.002+02:00

Beste lezers,

vanaf nu vindt u mijn schrijfsels op

madameduloup.blogspot.com

allen welkom, en tot ziens!

The Dreamers - Bernardo Bertolucci

2008-12-02T11:47:00.003+01:00

Zag een paar dagen geleden uit het niets deze film.
Totaal onbekend, en toch leek hij vertrouwd. Misschien omdat er een boxershort zoals mijn liefje heeft in voorkomt?
tsssss

Plus d'infos sur ce film

Roman Holiday - William Wyler

2008-06-24T15:38:00.004+02:00

"...een film uit 1953, het is een romantische komedie, waarin de hoofdrollen worden vertolkt door Audrey Hepburn en Gregory Peck. De film sleepte drie Oscars in de wacht. Het was de doorbraak van Audrey Hepburn, ze won de Oscar voor beste vrouwelijke hoofdrol.

Audrey Hepburn speelt Princess Ann, een jonge prinses die met haar gevolg door Europa reist en de hoofdsteden aandoet. Zo belandt ze in Rome. Ze is moe en ze heeft genoeg van al het handjesschudden en alle formaliteiten. Tijdens een korte, nachtelijke vlucht uit haar ambassade raakt ze beneveld door een haar toegediend medicijn, en geeft de zorg voor zichzelf in de handen van Joe Bradley, een journalist met financiële problemen. Zodra hij te weten komt dat zijn nieuwe kennis de befaamde Princess Ann is, ziet hij een unieke kans om een scoop te hebben, en verleidt haar tot een 'dagje niks doen'. Ze doen alle dingen die voor 'normale mensen' gewoon zijn, maar voor een prinses bijzonder: een terras, op de scooter, naar een dansavond. .+.+."

Toch handig die Wikipedia. Zeker wanneer de zon schijnt en ik weinig zin heb om hele epistels te schrijven (niet dat ik dat bij regenweer zou doen...).
Ik zag afgelopen tijd nog wel een paar films, maar het kwam er niet van om ze hier te posten. Misschien volgen ze nog later!

Slogan - Pierre Grimblat

2008-04-05T11:23:00.004+02:00

foto: fnac.com

Deze week kreeg ik een mailtje in de bus dat mijn bestelling aangekomen was.
Gisteren stond ik dan ook in de fnac, lidkaart en bankkaart bij de hand.
26 euro en... viel best nog mee, ik had meer verwacht voor Franse import.
Na "Je vous aime" van Claude Berri en "L'inconnue de Hong-Kong" van Jacques Poitrenaud is deze "Slogan" mijn derde film waarin Gainsbourg acteert.
1968, Pierre Grimblat neemt een film op, eentje over een populaire regisseur van reclamespotjes die verliefd wordt op een jong en schalks Engels meisje.
Deze film betekent meteen ook dé ontmoeting tussen Serge Gainsbourg en Jane Birkin.
Ja, de pretoogjes raakt hij nooit kwijt, en Jane Birkin blijft giechelen als nooit tevoren.
Ik kende de bijhorende titelsong al:

maar gedurende de hele film hoor je overigens de muziek van Serge Gainsbourg opgenomen onder leiding van Jean-Claude Vannier. Pareltjes!

foto ergens op het web: Jane Birkin and Serge Gainsbourg on the set of the movie Slogan, June 1968. By Gilles Caron/Contact Press Images

Het verhaal zelf is eenvoudig, het spel erg speels, maar de combinatie Serge en Jane als toekomstig koppel, elkaar verkennend... zalig!

foto's: dvdrama.com

La Chanson de Slogan

Origineel

Tu es faible, tu es fourbe
Tu es fou, tu es froid
Tu es faux, tu t'en fous

Evelyne, je t'en pris
Evelyne, dis pas ça
Evelyne, tu m'as aimé
ouvre moi.

Tu es vil, tu es veule
Tu es vain
Tu es vieux, tu es vide
Tu n'es rien

Evelyne, tu es injuste
Evelyne tu as tort
Evelyne, tu vois tu m'aimes encore

Tu es faible, tu es fourbe
Tu es fou
Tu es froid, tu es faux
Tu t'en fous

Evelyne, tu es injuste
Evelyne tu as tort
Evelyne, tu vois tu m'aimes encore

Vertaling

Je bent zwak, je bent onbetrouwbaar
Je bent gek, je bent kil,
Je bent vals, je doet naar

Evelyne, ik nam je,
Evelyne, zeg dat niet
Evelyne, je hebt van me gehouden,
me geopend.

Je bent goedkoop, je bent zwak
Je bent nutteloos
Je bent oud, je bent leeg
Je bent niks

Evelyne, je bent verkeerd
Evelyne, je hebt verkeerd gehandeld
Evelyne, je zult zien dat je nog steeds van me houdt

Je bent zwak, je bent onbetrouwbaar
Je bent gek,
je bent kil, je bent vals,
je doet naar

Evelyne, je bent verkeerd
Evelyne, je hebt verkeerd gehandeld
Evelyne, je zult zien dat je nog steeds van me houdt

tekst via:
http://nedtlyrics.nl/jane-birkin-serge-gainsbourg/chanson-de-slogan

Sophie Scholl - Marc Rothemund

2008-03-20T20:46:00.004+01:00

Deze film uit 2005 vertelt het (waar gebeurde) verhaal over een groep studenten die zich afzet tegen de Duitse bezetting tijdens WOII in Munchen. De film draait voornamelijk rond Sophie Scholl die samen met haar broer Hans en enkele vrienden anti-nazistische panfletten schrijft en verspreidt via hun opgerichte verzetsbeweging 'De Witte Roos'. Op een dag worden Sophie en haar broer gearresteerd en beschuldigd van landverraad, lastering, samenzwering, en nog veel meer. Ondanks de lange ondervragingen en psychische onderdrukking blijft Sophie Scholl trouw aan haar geweten en gedachtegoed.
Zij en haar broer weigeren, ondanks de zware straf die hun boven het hoofd hangt, hun vrienden en mede-verzetslieden te verraden, noch hun idealen te verloochenen.

Meer info:
www.sophiescholl.be

www.sophieschollmovie.com

www.sophiescholl-derfilm.de

Paris - Cédric Klapisch

2008-03-15T14:01:00.002+01:00

Plus d'infos sur ce film

Met het trio naar de film: Annie G. spoort vanuit Brussel, Eileen V. en ik simpelweg met de fiets. Onze filmkeuze was niet moeilijk, alle drie houden we op onze eigen bijzondere manier van Parijs en Franse cinema.

Wanneer een Frans regisseur (Cédric Klapisch) dan ook nog eens in film maakt over onze geliefkoosde stad, wel ja, dan krijg je een gezellig avondje uit.

Voor de synopsis verwijs ik naar cinebel:

"Paris" is het verhaal van een Parijzenaar die ziek is en zich afvraagt of hij zal sterven. Door zijn toestand bekijkt hij de mensen die hij kruist door een andere bril. Met de dood in het achterhoofd wint het leven aan belang, ook het leven van de anderen en dat van de hele stad. De marktkramers, een bakkersvrouw, een sociaal assistente, een danser, een architect, een zwerver, een prof, een mannequin, een Kameroense illegaal... Al deze mensen, elkaars tegenpolen, zijn verenigd in deze stad en deze film.

En de mooie sfeerbeelden en impressies vind je via www.lefilm-paris.com.

Verder wil ik vermelden dat het me deugd deed Juliette Binoche nog eens te zien op groot scherm, dat was voor mij alweer te lang geleden.

En natuurlijk was ik de enige van ons trio die iets meer voelde voor de Franse acteur (die ik nog niet kende) Fabrice Luchini.

Blijkbaar speelt hij ook mee in 'Le Colonel Chabert' een film die nog steeds op m'n verlanglijstje staat.

De film Paris heeft een mooie soundtrack die je deels kan beluisteren via de officiele site, zowel in de trailer als in de gehele film springt Satie onmiddellijk in het oog, of moet ik zeggen oor?

Promise me this (Zavet) - Emir Kusturica

2008-03-04T16:46:00.003+01:00

Vorige week zag ik de nieuwe van Emir Kusturica.
Ik denk dat ik er te veel van verwacht had...
Of was ik teleurgesteld omdat ik de dag ervoor diezelfde Kusturica zijn steun zag uitbrengen aan alle Serviërs die protesteerden tegen de afscheiding van Kosovo?

In ieder geval de film die hij deze keer maakte zat volgens het gekende patroon vol grapjes en luchtigheden.

Het verhaal zelf is me niet bij gebleven zoals Underground of Black Cat White Cat... ik vrees, eens je die gezien hebt... kan Promise me this niet beter doen.
Een pakkend thema snijdt hij zeker niet aan. Een lief verhaaltje over een jongen die vanuit zijn dorp naar de grote stad trekt om zijn koe te verkopen, met dat geld een relikwie te kopen voor z'n grootvader én een vrouw te zoeken voor hemzelf. Natuurlijk verloopt dit alles niet zoals gepland en wordt de toeschouwer algauw getrakteerd op wulpse vrouwen, bizarre figuren en bijhorende geweren.
Het is een charmante film waarmee je nu en dan eens goed kan lachen. De soundtrack is zoals altijd bij Kusturica natuurlijk wél toepasselijk en subliem, deze keer van de hand van Kusturica's zoon.

foto: www.cinebel.be

Uit elkaar - Herman van Veen

2008-02-01T22:43:00.000+01:00

"Uit elkaar" was mij tot vandaag enkel bekend als lied gezongen door Herman van Veen en Monique van de Ven.
Maar ik zag zojuist de bijhorende film geregisseerd en geacteerd door Herman van Veen.
Deze film uit 1979 toont het verhaal van een relatie die langzaamaan stuk loopt. Vincent (Herman van Veen) is een bekende en graag geziene artiest. Hij brengt meer tijd door in het theater, bij televisieopnames, interviews en vriendinnen (o.a. vertolkt door Marlous Fluitsma) dan bij zijn vrouw Linda (Monique van de Ven) en hun zoon Erik (Frits de Rek). Linda verlangt naar een rustigere man en Vincent begrijpt dat het zo niet langer kan. Ze gaan uit elkaar maar vergeten een ding: hun zoon. Erik krijgt de aandacht van zowel zijn vader als zijn moeder, maar wanneer hij uitleg vraagt waarom 'papa niet meer thuis slaapt' blijft hem het antwoord schuldig.

Toch is Erik heel belangrijk voor zijn vader. Vincent kijkt er naar uit zijn zoon op te halen aan school en de dag leuk door te brengen. Maar ondanks de leuke momenten wordt Vincent verscheurd. Verscheurd door zijn imago dat hij hoog moet houden op het podium, en verscheurd door de angst zijn zoon te verliezen aan een nieuwe vader, een toeval, of het falen van zichzelf.
Tijdens zijn optredens of tijdens een van de dode momenten in het theater overdenkt en ontwikkeld Vincent zijn angsten. Hij beleeft ze in zijn hoofd maar tegelijkertijd leeft hij ze uit op het podium, in een lied of een act.

De film is dan ook een weergave van Vincent 's emoties en gedachten. Allereerst krijg je inzicht in de situatie waarin het koppel zich bevindt. Daarna wordt het duidelijk dat het koppel uit elkaar gaat, en tenslotte wordt je meegesleurd in Vincent 's paniek en labiliteit.
Aan de hand van flashbacks, misvormde herinneringen en rampscenario's probeert Herman van Veen een beeld te vormen van een soort van chaos. Dit gaat samen met de muziek van Erik van der Wurff en enkele songs vertolkt door Herman, bijgestaan door de filmstijl en mode van de jaren '70. Gierende autobanden, huppelende kinderen, floue en schemerige vertrekken in combinatie met rode mantelpakjes, witte sneakers of een eenvoudig onderhemdje.
Ik moest tijdens het kijken wel even denken aan de film 'Doctor Vimmen' uit 1978 maar dat zal wel komen door de aanwezigheid van Monique van de Ven. Behalve de actrice hebben de twee films niet echt iets gemeen. Of wordt ik onbewust ook aangetrokken door de cover van beide films, zo weggeknipt uit een of ander Bouquet/stations romannetje? Let wel ik heb het over de cover, niét over de inhoud!

De film Uit elkaar brengt een mooi maar triest verhaal, en ook al maakte je het zelf niet mee, toch is het herkenbaar. Het afbreken en heropbouwen van relaties zien we jammer genoeg overal. Om met een positieve noot te eindigen, het leuke aan de film is dat je zowel de acteurs in actie ziet en de muzikanten die ook in het echte leven, in die tijd, met Herman van Veen spelen.

Via deze Youtubelink kan je een fragment bekijken dat erg mooi de onderhuidse woede weergeeft die Vincent uitleeft op het podium.

Paris je t'aime - collectief

2008-01-27T20:36:00.000+01:00

ik ga er niet veel woorden aan proper maken,
ik zag deze film 2 keer in de cinema
5 keer op dvd
en 10 keer in mijn hoofd.

Mooie fragmenten zitten er in zeg, de trailer spreekt voor zich!

official site (us)

Le testament d'Orphée - Jean Cocteau

2008-01-17T19:12:00.000+01:00

Een onderdompeling in zijn obsederende fictiewereld van mythes en symbolen, vol zelfironie en zachte filosofie: een bevestiging van de onsterfelijkheid van de kunstenaar. cinebel.be

Mooi verwoord vind ik dat!
Na 'La belle et la bête' (1945) en 'Orphée' (1949) bekeek ik een derde film van Jean Cocteau. 'Le testament d'Orphée' (1959) Cocteaus laatste film.
Na wat opzoekwerk bleek dat het beter was geweest als ik eerst had gekeken naar 'Le sang d'un poète' (1940).
Samen met Orphée en Le testament d'Orphée vormt deze film een trilogie.
Desalniettemin heb ik wederom genoten van Jean Cocteaus filmkunst, zijn filmrealiteit en zijn humor.
Een man die zichzelf graag zag en zich daarvoor niet schaamde.

De film, voluit 'Le testament d'Orphée, ou ne me demande pas pourquoi' zit boordevol verwijzingen naar Cocteaus literair en cinematografisch werk, zijn personage als kunstenaar en zijn vrienden. Zo zien we onder andere Picasso een hulde brengen aan Cocteau op het sterfbed. Dit alles geënsceneerd alsof een stier zo de arena kan binnen lopen. Ja, Picasso en Cocteau hielden van stierengevechten. Jean Marais laat zijn beroemdheid varen en speelt voor 10 seconden Oedipus, Maria Casares, François Périer en Edouard Dermit kruipen nog eens in de huid van de Prinses, Heurtebise en Cégeste.

Alweer een parel van een film!

Ik kan enkel besluiten met de prachtige intro die ik vond op Youtube:

La cité de la peur - Alain Berbérian

2007-12-15T11:19:00.000+01:00

J'ai jamais vu ce comédie de 1993, mais je trouvais par hasard un fragment délicieux!
Souriez messieurdames!

La Vie de Château - Jean-Paul Rappeneau

2007-12-12T22:59:00.000+01:00

Il ne faudra rien moins qu'un commandant allemand amoureux de la chatelaine et d'un parachutiste de l'armee de liberation tombe du ciel pour reveiller un chateau, endormi dans l'ennui, situe non loin des plages du debarquement. Premier long metrage de Jean-Paul Rappeneau, qui fut un des premiers realisateurs francais a parler de la Seconde Guerre sur le ton de la legerete. www.allocine.fr

Ce film était le début de JP Rappeneau, à suivre avec entre autres des perles comme 'Le Sauvage' (Deneuve - Montand)en 1975 et 'Cyrano de Bergerac' (avec Depardieu) en 1990!

La Seconde Guerre est un de mes sujets favoris.
Un film en N&B n'est jamais perdu.
Humour prudent sera toujours agréable.
La chaleureuse présence de Pierre Brasseur (père de Claude Brasseur - avec Catherine dans 'Le héros de la famille').
La vitesse de Catherine, toujours en plein forme !

Brèf :Joli joli!
Et surtout n'oublier pas l'ode à Mlle Deneuve au début du film... très beau :

All about Eve - Joseph L. Mankiewicz

2007-12-06T16:58:00.000+01:00

Last week I saw this movie. I got it from a friend, but i always waited to watch it. Glad i did it now. I'ts a nice old and real cinema picture. The good old times, when playing a movie was like acting in a theater ... and Bette Davis, what a charisma!

The ambitious Eve Harrington (Anne Baxter) gets close to the great and temperamental stage artist Margo Channing (Bette Davis) and her friends Karen Richards (Celeste Holm) and her husband, the play-writer Lloyd Richards (Hugh Marlowe); her boyfriend and director Bill Sampson (Gary Merrill); and the producer Max Fabian (Gregory Ratoff). Everybody, except the cynical critic Addison DeWitt (George Sanders), believe that Eve is only a naive, humble and simple obsessed fan of Margo and they try to help her. However, Eve is indeed a cynical and manipulative snake that uses the lives of Margo and her friends to reach her objectives in the theater business. Written by Claudio Carvalho

Quote:

Lloyd Richards: A Hollywood movie star just arrived.

Margo Channing: Shucks, and I sent my autograph book to the cleaner.

Je vous aime - Claude Berri

2007-11-21T16:08:00.000+01:00

Alice est une femme de trente cinq ans, avec métier, amants et enfants. En amour, elle n'aime que les commencements, les bulles d'absolu. Ensuite, elle se lasse, elle souffre, elle fait souffrir et recommence... Au cours de la soirée de Noël, elle revoit les moments forts de ses rencontres et des mois passés avec ses anciens amants, invités pour l'occasion...www.cinemovies.fr

Couple de stars
Claude Berri réunit en 1980 dans Je vous aime les deux acteurs-phares du cinéma français, Gérard Depardieu et Catherine Deneuve, qui forment la même année le couple légendaire du Dernier Metro de Truffaut. Les comédiens se retrouveront l'année suivante sur Le Choix des armes, puis sur Fort Saganne, deux films de Corneau, et en 1990 sur Drôle d'endroit pour une rencontre, le premier film de François Dupeyron.

Je te filme, moi aussi
Claude Berri convainc Serge Gainsbourg de jouer dans son film, alors que l'homme à tête de chou n'avait plus fait que de brèves apparitions au cinéma depuis l'échec de Cannabis en 1970. Entretemps, Berri avait coproduit le premier film de Gainsbourg en tant que réalisateur, Je t'aime, moi non plus, en 1975, et le musicien avait composé trois ans plus tôt la bande-originale d'un des films de Berri, Sex-shop. En 1990, Claude Berri acceptera de tenir le rôle-titre de Stan the Flasher, le quatrième et dernier film réalisé par Serge Gainsbourg en 1989.

www.allocine.fr

Et voilà qq je peux dire en plus?
Que j'aime vachement bien ce film? C'est clair non?

Il s'incarne mes stars préférés: Depardieu, Deneuve et Gainsbourg: trop aimable!
C'est une histoire d'amour fichu: j'adore!
Des acteurs qui chantent, des chanteurs qui font du cinéma: je deviens folle!

Ah, ma chanson préférée, le thème du film entier: La fautive de Serge Gainsbourg !

The Black Dahlia - Brian De Palma

2007-11-11T14:29:00.000+01:00

When this movie sorted last year i heard a lot of people around me yelling not to see it! It's terrible, it's horrible!
So i didn't.
I'm glad i didn't! He's not terrible or horrible at all! The only element in this film that can get my appreciation is the scene itself. I really had the impression being in 1947! That's all.
The acting or the story it couldn't get my attention.
Maybe i had created my own myth about the Black Dahlia? After seeing a documentary about the murder, and seeing images of the real Dahlia, after i heard about the link between the mutilation and Man Ray, Marquis de Sade and others ...
Creepy in real life, but not in this film!

Quote:
Madeleine Linscott: Elizabeth and I made love once. I just did it to see what it would be like with someone who looked like me.

Généalogies d'un crime - Raoul Ruiz

2007-10-26T14:42:00.000+02:00

Avec un sens jubilatoire de la mise en scène, Ruiz construit un labyrinthe bourré de références, de clins d'œil, de chausse-trapes, de fausses pistes et de règlements de compte. C'est malin - mais aussi assez bavard et plutôt vain. Un peu largué, un peu ennuyé, il vous restera cependant les acteurs. Deneuve, dans un double rôle, s'amuse à se perdre dans cet univers où Melvil Poupaud, acteur fétiche de Ruiz, est le plus troublant des guides.
Jean-Pierre Lavoignat, Studio Magazine 1997

Mhh, Je ne peux pas saisir si cette critique est positive ou négative. Personnellement j'étais attiré par le synopsis et le sujet assez psychanalytique. Ensuite je voulais voir le film parce que il avait gagner l'ours d'argent à Berlin en 1997.
Et la troisième raison c'est bien sûr à cause du personnage principal joué par Catherine Deneuve.

1. Synopsis:

Une avocate cherche à démonter les mécanismes du jeu subtil et pervers auquel se sont livrés une psychanalyste et son neveu, et qui a conduit au meurtre de la première par le second... toutsurdeneuve

2. Ours d'argent

Silver Bear for an outstanding artistic contribution : Raoul Ruiz .- berlinale.de

3. Catherine Deneuve

J'ai des amis psychanalystes, et puis je me suis instruite de la psychanalyse qui m'intéresse comme toute technique qui vise à alléger la souffrance. De plus, un acteur, par refus ou par acceptation, croise forcement la psychanalyse. Par sa propension naturelle au narcissisme et à l'introspection, mais aussi par une réceptivité très ouverte, une sorte d'instinct au monde et aux gens. - Libération 1997

Ou peut-être je dois inverser l'ordre de mes arguments?

1. Catherine
2. Prix
3. Psychanalyse

Ce que j'aime dans le film: les miroirs, la lumière, les peintures, les flashbacks, le miauler des chats, la voix d'enfant en chantant, les intrigues, ...

Ce que j'aime dans la personnage de Mlle Deneuve:

elle joue un jeux avec elle même mais aussi avec ceux qu'elle aime
elle incarne deux personnes et différents personnalités
elle est faible à cause d'influences inexplicables
c'est une femme avec une gentillesse cruelle

Je pense que Catherine Deneuve a beaucoup aimé de travailler avec Raoul Ruiz. Deux ans plus tard ils font 'Le temps retrouvé' que j'ai malheureusement pas encore vu!

Quote: Tu seras moi, et je serai toi!

Les amants de demain - Marcel Blistène

2007-10-25T13:30:00.000+02:00

"René Chateau présente"
quand je vois cette phrase je suis sûr que c'est un film qualitatif ! René Chateau represente l'histoire du film français en vhs, dvd et en magazine.

Dans le dvd de Les Amants de Demain on voit Simone (Edith Piaf) la femme cornue avec une voix stupéfiante! Son mari, ses 'amis' et ses voisines moquent d'elle, et à cause de ça Simone s'enivre.
Heureusement (?) elle rencontre Pierre Montfort (Michel Auclair) un chef d'orchestre qui tombe amoureux de la petite femme avec sa voix si forte. ...

Enregistrer 5 ans avant la mort d'Edith Piaf, le période de La foule, Les mots d'amour, Milord, Mon manège à moi, turbulente quoi! ... Je pense que ce film est une vraie tragédie d'amour!

Une de ses chansons:

Fais comme si
Paroles: Michel Rivgauche
Musique: Marguerite Monnot

plus d'info?
www.renechateauvideo.com

Vivere - Angelina Maccarone

2007-10-18T09:45:00.001+02:00

Gisteren namiddag belandde ik onverwachts op het filmfestival. Niets is leuker je onvoorbereid te laten verrassen door een film. Zeker als deze dan ook nog eens je waardering kan krijgen. In het begin dacht ik een grote flater te begaan, de soms harde luide agressieve muziek kon mij niet bekoren. Maar langzaamaan veroverde die zijn plaats in het verhaal. De film vertelt het verhaal van drie vrouwen opzoek naar zichzelf. Vera Bras verwoord het zo:

Vivere betekent leven in het Italiaans. Angelina Maccarone, een Duitse regisseuse van Italiaanse afkomst, vertelt het verhaal van drie Duitse vrouwen wiens pad op kerstavond kruist. Francesca is een jonge taxichauffeur. Ze vervult een moederrol voor haar tienerzus Antonietta. Antonietta heeft de leeftijd bereikt waarop ze zich tegen iedereen behalve haar vriendje afzet. Onderweg naar Rotterdam komen ze elk op hun beurt een bewusteloze vrouw tegen. Het is de rijpe lesbische Gerlinde die net met haar wagen stomweg tegen een hindernis is gereden. In Rotterdam leren ze elkaar en daardoor ook zichzelf beter kennen. Ze bieden en krijgen hulp. Mijmerend naar de sterrenhemel verwoorden ze hun betekenis van ‘leven’.

Het is de montage die deze film zo bijzonder maakt. Maccarone speelt voortdurend met de herhaling in muziek en beeld. Het scenario is eerder banaal. Toch levert ze met Vivere een versneden roadmovie af. Dezelfde korte periode uit het leven van de drie hoofdpersonages wordt achtereenvolgens vanuit het oogpunt van elk van hen afzonderlijk verfilmd. Hoewel afwijzing en eenzaamheid doorschemeren in hun verhalen beëindigen ze hun reis gelouterd. De Duitse actrices Hannelore Elsner (Gerlinde), Esther Zimmering (Francesca) en Kim Schnitzer (Antoinetta) spelen de sterren van het doek.

Ik kan deze recensie alleen maar beamen. Onbekend hoe ik ben in het Duitse filmgebeuren, zo verrast was ik door de vertolking van Esther Zimmering en nog meer die van Hannelore Elsner. Personages opzoek naar zichzelf of naar de zin van hun leven boeien me steeds weer. De complexe relaties die ontstaan, de innige gesprekken, de gezichtsuitdrukkingen. Bij opzoeking over Angelina Maccarone lees ik dat zij ook de regisseur is van 'Fremde Haut' een film die reeds lang op mijn lijstje staat van nog te bekijken films. Denk dat ik hiervan nu wel eens werk zal maken!

Reines d’un jour - Marion Vernoux

2007-10-04T11:14:00.000+02:00

2001
met o.a. Karin Viard, Hélène Fillières, Sergi Lopez, Victor Lanoux, Gilbert Melki, Jane Birkin,...

"C'est par hasard. Deze woorden uit Georges Brassens 'Le Vent', wondermooi gezongen door Catherine Ringer, weerklinken in Reines d'un jour van de Franse scenariste/cineaste Marion Vernoux. Het lied ontroert en blijft nog lang nazinderen. De film echter niet." - Linda Crivits op filmsalon.be

Ik kan me in bovenstaand citaat wel vinden. Ik zag deze film 11 augustus, sindsdien spookt dat lied door mijn hoofd. De film was ik al lang vergeten. Let wel ik zeg WAS, want nu ik een beetje google en wat zaken lees komt het allemaal terug, en herinner ik me dat ik het wél een speciale film vond. Misschien niet zo zeer de film, maar de verschillende verhalen in de film, ieder met zijn eigen herinneringen, tegenvallen en liefdes komen elk afzonderlijk naar voor. Wat ik er na de voorstelling opschreef:

" 't is een gewone plezante film met mooie verhalen, soms wat puzzelen, omdat ik het frans niet beheer. De snelle gesprekken en nieuwe 'populaire' uitdrukkingen ontgaan mij. De acteurs kunnen er wel wat van, maar de film vormt toch een zwakker geheel. Gilbert Melki speelt een kleine rol, hij gaf me toch weer een coup d'foudre!"

Kort gezegd:
een film om een avondje thuis te bekijken, ter ontspanning, maar met oor voor de soundtrack!

synopsis via cinebel

Valerie Benguigui - Reines d?un jour
Uploaded by Cherche_Bibi_Prod

La fille coupée en deux - Claude Chabrol

2007-09-28T11:09:00.000+02:00

de: Claude Chabrol
avec: Ludivine Sagnier, François Berléand, Benoît Magimel, Mathilda May,...

Synopsis du site officiel:

Une jeune femme qui veut réussir dans la vie et dont le rayonnement séduit ceux qui l'entourent, s'éprend d'un écrivain prestigieux et pervers, et épouse un jeune milliardaire déséquilibré.

Critiques:

Pariscope - Arno Gaillard François Berléand en romancier tordu nous convainc, Ludivine Sagnier en jolie colombe vierge de pas grand-chose nous émeut et Benoît Magimel en milliardaire torturé, agressif et malade nous fait peur. Magimel qui semble se régaler avec ce personnage. On devine aisément une réelle complicité entre le cinéaste et son acteur. Une chose est sûre, les deux compères s’amusent et prennent du plaisir à être ensemble sur un plateau de tournage, cela se voit. Grande création d’acteur que ce personnage de Paul Gaudens. Ce nouveau cru chabrolien est.à consommer de toute urgence. Ne vous coupez pas les cheveux en quatre, laissez-vous faire, laissez-vous manipuler par le maître Chabrol sur son film perché tenant en son bec une énigme.

Elle - Françoise Delbecq Inspiré d'un fait divers, le nouveau Chabrol déçoit un peu. Pourtant, tous les ingrédients y sont: peinture au vitriol du milieu bourgeois, meurtres, fausse morale... Malgré une interprétation irréprochable, on peine à s'attacher à ce drame.

Paris Match - Alain Spira Si l'on reconnaît la patte du maître et la qualité de ses ingrédients, on a du mal à digérer ce scénario décalé mais insuffisamment décapant. Il en émane une théâtralité appuyée par le jeu outré de Magimel en fils à papa dandy et dindon de la farce. Du coup, comme dans un cocktail de sous-préfecture, on ne fait que picorer ce qu'il y a de bon à prendre, sans s'ennuyer, mais sans se régaler.

Journal du dimanche - Carlos Gomez Le cas aujourd'hui de Claude Chabrol, qui, avec cette Fille coupée en deux, signe sans conteste un des meilleurs films de sa déjà longue carrière. Quel joli film, l'histoire de cette fille écartelée entre un amant qui la bafoue et un amoureux qui l'embarasse. Basée sur des faits réels, c'est l'oeuvre d'un maître. Sur la forme comme sur le fond: rien de trop. Mais rien ne manque.

Journal du dimanche - Barbara Théate Tout sonne faux dans cette satire sociale qui ne se révèle jamais vraiment mordante: les dialgues semblent d'un autre âge, les personnages, creux, sombrent immanquablement dans la caricature. L'action se traîne, le propos reste fumeux, la réalisation figée et laborieuse... Bref on s'ennuie vite.

Mon impression:

C'est un film qui touche, l'histoire, deux relations, 1 femme, la vie si belle mais si malhonnête, très intense, en même temps légère et humoristique...
Je n'ai pas vu autre films de Chabrol, alors je ne peux pas les comparer.
Je peux seulement conclure que cette histoire était pour moi presque déchirante.
A cause de l'histoire, la mise en scène, les acteurs, la musique, les thèmes, les intrigues,... un film qui me suis encore dans mon coeur et ma tête!

L'affiche a dessiné par Miss. Tic

L'événément le plus important depuis que l'homme a marché sur la lune - Jacques Demy

2007-09-25T17:57:00.000+02:00

Jacques did it again!

Non, cette fois pas un film musical comme les parapluies de Cherbourg ou Les demoiselles de Rochefort, mais juste une comédie sublime!
Ah oui c'était avec Catherine Deneuve comme une coiffeuse bavarde et Marcello Mastroianni comme moniteur d' auto école et comme homme enceinte, que voulez-vous en plus ?!

En plus? d'accord: Mireille Matthieu est la chanteuse préférée de l'homme enceinte, la gynécologue fumait des grands cigares en examinant Marcello.

La coiffeuse Mlle Deneuve faisait de publicité, pour son salon, pendant qu'elle était interviewer en direct au studio.

etc. etc. une vrai comédie quoi!

2007-07-26T12:15:00.000+02:00

Balzac - Josée Dayan

2007-07-03T14:24:00.000+02:00

Hier soir j'ai revu cette mini-serie mis en scène par Josée Dayan. Cette femme est formidable! Elle fessait déja Les misérables, le Comte de Monte Chriso, Les liaisons dangereuses, Les parents terribles... j'ai toujours aimé ces films, ils sont si réalistes et si intense. Elle travaille souvent avec les mêmes acteurs comme Gérard Depardieu, Jeanne Moreau et Sergio Rubini.
Et maintenant c'est Gérard qui joue le fabuleux écrivain Balzac. Comme il le fait bien! Whoa, j'ai l'impression d'être avec lui, et de lire les mots dans sa tête. Oui il joue un personnage très fort et très bouleversant. Mais il n'est pas le seule. En pensant à Fanny Ardant comme amante et après ça Madame de Balzac, Jeanne Moreau comme la mère cruelle et en même temps si douce, et les autre personnages, Victor Hugo, Eugene Sue, Madame de Berny,... Et ne pas oublié l'actrice allemande Katja Riemann, elle réalise beaucoup à l'étranger et elle joue déjà dans 2 films favorites à moi: Balzac et Rosenstrasse. C'est une actrice très solide!

Mais parlant de Balzac maintenant... je ne connais pas cet homme. Sauf son nom et un livre que j'achetais par malheur, en pensant que c'était un autre... oui je sais c'est drôle. Mais ce livre est l'hisoire de Colonel Chabert, je n'ai pas lu encore, je vais le faire cet été! Dans le film Balzac mentionne ce livre, et pourquoi il l'a écrit... voilà c'est pour ça que je suis intéresser quand-même. Autre chose à faire c'est d'acheter la Comédie Humaine mais, s.t.p. en néerlandais, car c'est vraiment trop dur de lire tout en français!

Il sera toujours un livre ou un écrivain que je n'ai pas lu ou connais pas... c'est la délicieuse misère de la vie, non?

Balzac
Uploaded by arc2

Nip Tuck

2007-06-18T17:10:00.001+02:00

Incroyable les français... Voici: Catherine double elle même!

Nip/Tuck - Catherine Deneuve - Part 1 - VF
Uploaded by dav157510

Last Call - Henry Bromell

2007-06-08T12:26:00.000+02:00

I rewatched this movie since a long time ago. And now, for the second time ... I find it much more intense then i can remember. How strange is it to experience a movie so conscious. And how beautiful are the emotions which are released in me. F.Scott Fitzgerald, it's time i honor this men by reading one of his novels. Although i'm also interested in the memoirs of Frances Kroll on wich this film is found. Oh, it must be delicious if you're able to create on paper!
And it's strange how i can be so jealous of the twisted mind and the intense living of a person as Fitzgerald.
How fascinated can i be? Why am i so attracted? Is it the wish for mystery?
I feel so beautiful if i notice my own laughter, my own talking, very quiet, my happiness in my stomach, just because of one word, one phrase, one glimpse, one piece of a personality. The living of someone else's life is one of the most special experiences in literature and film. Those intense film hours you can only live them alone, seldom you meet someone who observes and lives it just as yourself. It's jut when you're filed with a silent laughter, the others might think it's the worst scene or second in the film ever. It's a pity that it's so hard to visualize or explain those little moments. Therefore it will always be something to experience and not some thing to share...

Elizabeth I - Tom Hooper

2007-05-31T22:47:00.000+02:00

I can hear you thinking: "why is she, spending 4 hours of her precious time, sitting in a cosy seat?" Well, i can explain, i will try to convince you of this precious time i haven't lost at all! No my dearest, i easily empathized with her Royal Highness, Queen Elizabeth the first. And it was not the first time i did it, i mean, putting myself, with my imagination, in her position. I already discovered her personality in the Elizabeth movie (Cate Blanchett as Elizabeth) but now i also tasted her lovers. Oh, what more can i say then that i felt, in her, the pain and lust and the powerlessness of such a powerful and strong lady! And what more can i say about the look in her eyes and her lovers eyes... It was a hard world, a hard time to live in, but at the same time so fresh.

I can't convince, i'm to sensible, to subjective (as i'm always in the presence of Jeremy). Just visit the site, look at the pictures, smell the costumes, look in the eyes of the actors!

Quote: Elizabeth (Helen Mirren): If you can't read my silence, you're nothing.

or also

Earl of Leicester (Jeremy Irons) : Her favour changes with her moods, for she is a woman. But if you love her, love her constancy, for it is there.

Cannes bis

2007-05-23T19:34:00.000+02:00

le bras de Catherine, parfois je pense qu'elle est moitié femme moitié homme... vraiment, regardez son bras! eh je flippe?

Cannes

2007-05-22T19:12:00.000+02:00

aujourd'hui à Cannes

2007-05-20T16:53:00.000+02:00

Aujourd'hui présents à Cannes: Catherine Deneuve, Fanny Ardant et Gérard Depardieu... et moi, je suis chez moi, désespérée dans ma solitude irréelle. Est-ce que je deviens folle? Mais non, c'est une folie humaine, d'être ravie de la présence des stars, des muses, des rêves, des désirs de vivre!

Si je trouve des photos ou des vidéos de mes muses, je l'envoient exceptionnellement ici!

ET VOILÀ:
Catherine sur France 2

Brideshead Revisited - John Mortimer (Screenwriter)

2007-05-14T16:00:00.000+02:00

We all know, or we don't (that's a shame) this English drama serial broadcast. Adapted from the novel of Evelyn Waughn, Brideshead Revisited tells a moving and tragic story. It chronicles the stormy journey of Charles Ryder (played by Jeremy Irons, who's also the narrator) through the confused world of the aristocratic Marchmain family. It's an epic tale of his love for his closest friend Sebastian Flyte (Anthony Andrews) and for the entire way of life.
This tv-film contains 11 episodes on 3 dvds. As you'll understand, it's not the kind of movie you can see on one evening. No, you'll have to watch it slowly, cautious and sensitive. If you're pleased by the first episode, you can easily follow your own dreams and memories, before continuing this continuous and marvelous trip in the main characters minds.

Quote:
Charles Ryder (Jeremy Irons) :
Quomodo sedet sola civitas - vanity of vanities, all is vanity. And yet, I thought, that is not the last word

more about Evelyn Waugh:

http://www.abbotshill.freeserve.co.uk/

something completely different

2007-05-05T17:34:00.000+02:00

La Pianiste - Michael Haneke

2007-04-30T20:58:00.000+02:00

Ce film était stocké pour 1 an sur mon ordinateur. Je l'ai graver maintenant sur disque (grâce à Nero 7).
Je l'ai vu, et je ne sais pas bien quoi penser. C'est encore notre Isabelle qui me surprise en me pas surprendre. Je veux dire qu'elle joue en nouveau un rôle extra bizarre. Je commence à croire qu'elle est une vrai femme bizarre, une femme très fort (jouer les rôles comme celui!).
Le film me ressemble au 'La tourneuse des pages' (même milieu que La Pianiste), mais aussi au 'Le Pont des Arts' ( 2 histoires dans un film). L'inconscient, le suspense, le jeux du coup d'oeil,...

Pas un thême facile ou gai, mais si très fort, pas érotique mais si physique, pas pour tout les jours mais si pour beaucoup d'heures en pensant.

Un film à revoir après on a pris le temps de réfléchir.

Of Mice and Men - Gary Sinise

2007-04-28T12:04:00.000+02:00

Another novel that's been filmed so beautiful!
This classic novel of John Steinbeck is one of the most sensitives books I've ever read. It tells the story of George Milton and Lennie Small, two migrant workers who moves from farm to farm.
To know the whole story just read the content on wikipedia! And buy the book and film immediately!
I read this book when i was 15 and saw the movie afterwards. The movie is produced in 1992, featuring John Malkovich (great performance!) as Lennie. During the film i cried a lot, and after the film i couldn't stop crying at all! I never felt so sad after seeing a film. This story is so unfair, i felt so helpless so powerless for what happened. When i tried to see it again i begun crying before the movie started. I can't say why i like this movie so much, maybe he reminds me of the sad story of The Elephant Man ? I don't know why Of Mice and Men has such a great impact on my feelings.
I can only conclude that this must be a very great, good, powerful and enormous movie!

Quote:

George: Guys like us that work on ranches are the loneliest guys in the world. They ain't got no family and they don't belong no place. They got nothin' to look ahead to...

Lennie: But not us George. Tell about us.

George: ...well, we ain't like that. We got a future. We got somebody to talk to that gives a damn about us. If them other guys gets in jail they can rot for all anybody cares.

Lennie: But not us, George, because I... see, I got you to look after me, but you got me to look after you.

Belle Maman - Gabriel Aghion

2007-04-27T13:10:00.000+02:00

You've understood, I have a tender spot for Catherine Deneuve. I saw a bunch of movies, but a few comedies, so you can imagine my happiness when i found out she played in a new comedy. Gabriel Aghion made this movie in 1999. He loves to make comedies, I had already seen Pédale Douce (1996) featuring Fanny Ardant.
In IMDB they gave the following plot keywords to Belle Maman:

* Adultery
* Homosexual
* Age Difference
* Alcohol
* Cellular Phone
* Lesbian
* Love
* Opera
* Based On Novel

Mhh, what is that Cellular Phone doing there? And i never knew it was based on a novel (i love filmed books!). I think Party, Singing, Family are also good keywords. But the presence of Catherine Deneuve in this charming comedy makes me smile the most! Her personage is very appealing, the older woman flirting with the younger guy,... Referring to Les voleurs and Après Lui, I think she loves that kind of complexed relations. Well I do too! Knowing that she sings, smiles, (makes) love(s), attacks,... this can't go wrong!!

Quote: I don't have a favorite quote yet, and can't find quotes on the internet... so if someone has a favorite, feel free to share!

Casanova - Lasse Hallström

2007-04-22T12:41:00.000+02:00

Casanova: the lover, the seducer, the dandy, the adventurer, the human weakness, the beast,... I've seen the lovely Casanova of Fellini, and now i saw the lovely, but a bit well-behaved Giacomo. I must say I saw a lot of images associated with Chocolat and Shakespeare in Love. Maybe it was the smile on the womans faces, the dress code, the enthusiasm of the crew, and the presence of Lena Olin (beautiful Josephine in Chocolat). It's a film to relax, to drink thee and eat chocolate biscuits and to dream of Venice (a beautiful city to shoot a film!). Heath Ledger played a very hansom Casanova, sometimes a bit to good-looking (in comparison with Donald Sutherland - Fellini's 1976). The presence of Jeremy Irons was as i knew before, little. He plays his role (inquisitor) very well, but it could be played by someone else too (nevertheless I'm happy it was Jeremy!).

The music was fabulous: a lot of Vivaldi songs, and also Jean-Philippe Rameau; i love the music of the 17th century!

Quote:
Casanova: Casanova, the philosopher? Who devotes his life to the perfection of experience? Yes, I know him.

Francesca Bruni: No, Casanova the libertine, who devotes his life to seducing women.

Casanova: Well, we're obviously talking about the same person.

l'achats du jour

2007-04-20T00:56:00.000+02:00

(avec coupon, gratuit alors, jihaaa!)

I'll report when I've seen Elizabeth and Casanova!
Mice and Amadeus are two great and beautiful movies.
I will report them either, but not now...

see my dvd collection right here: dvdcollection.aspx/janevc

Mes petits clips avec elle et autres

2007-02-26T16:52:00.000+01:00

Fur - Steven Shainberg

2007-01-25T16:23:00.000+01:00

Op de verjaardagsavond van m'n vader trokken we richting Brugge. Cinema Lumière won al langer ons hart, maar bevestigde ons warme gevoel nogmaals! Er was keuze uit 3 films, de jarige moest en zou beslissen, het werd Fur. Omdat die film ons allemaal wel aansprak, de jarige misschien nog het minst... en toch!
Het was geleden van Dogville dat we Nicole Kidman nog eens in de cinema zagen spelen. Wel het was alweer de moeite! Wat een film, wat een fotografie in de film, en wat een mooie denkbeelden, gevoelens, relaties,...
De jarige mompelde soms in mijn oor, de andere kneep in mijn bil, wij zagen dat het goed was! Het personnage als Diane Arbus deed me soms wat denken aan een andere (ook eerder fictieve) fotografe in de verfilming van High Art, gebaseerd op Nan Goldin's leven/werk.

Quote: Allan Arbus (Ty Burrell) -- "I'm a normal guy, now I have a hole in my ceiling and freaks coming through it..."

Eragon - Stefen Fangmeier

2007-01-16T12:42:00.000+01:00

Ik kreeg deze week 2 vrijkaartjes in de bus voor Eragon. Nu wil ik die film zien, omdat Jeremy Irons er in meespeelt en omdat ik denk dat het een mooi verhaal is, maar ik kreeg toch al negatieve commentaren te horen! Ik laat nog weten wat ik er van vond, en wat O. (met wie ik ga kijken) haar impressies waren.
Ben beniewd, meer na 18/01

Eragon, je l'ai justement vu, hier soir. Ce film est en même temps populaire, mais il a eu aussi des critiques très négatives. Surtout que c'est un film qui ressemble à Lord of the Rings mais ne peut pas faire mieux.
Les comparaisons sont jamais une fidèle base d'une discussion! Bien, O. disait que c'était okey, mais quand elle apprenais qu'il n'était pas fini, elle disait, eh bien, je ne vais pas voir la suite dans le cinéma!
Moi je trouvais que c'était pas un film formidable, mais il était bien, tranquille, pas trop des batailles, et l' histoire beau. Parfois lent, mais cette lenteur me donnais du temps de réfléchir.
Surtout Jeremy Irons, il jouait beau, très sensitive, comme il le peut faire si bien.

Quote:
Brom (Irons): I always say, better ask forgiveness than permission.

Catherine Deneuve - Belle Maman

2007-01-15T16:52:00.000+01:00

Extra scene Belle Maman - just adorable! (more about Belle Maman , later)

comme tout le monde - Pierre Paul Renders

2007-01-07T13:21:00.000+01:00

"Jalil is net zoals iedereen en daarom is hij… uitzonderlijk. Omdat hij steeds het antwoord van de meerderheid geeft, is hij door een marktonderzoek gebombardeerd tot dé ‘gemiddelde Fransman’. De twee directeurs van het bureau, Didier en Françoise, storten zich als bloedzuigers op Jalil. Ze steken zijn appartement vol verborgen camera’s en helpen hem aan een verloofde, die in het geheim zijn smaak moet testen. Wanneer de president beslist om zijn herverkiezingscampagne te baseren op de meningen van Jalil neemt de zaak een nationale wending…" (cinebel.be)

Ik zag deze film, onverwachts, in het kader van La fête du cinéma belge. Een ietwat voorspelbare film wanneer je de volledige synopsis hierboven leest, maar daartoe had ik dus niet de kans. Gevolg: een toch wel verrassende film, met een licht geromantiseerd of misschien wel overdreven einde. Maar ik genoot in tegenstelling tot mijn twee filmgenoten Annie G. en Titine, enorm van een acteur die ik toch ergens van kende. Hij speelde een niet zo mooie, slijmerige rol, maar hij deed me wat!
Bij opzoeking wist ik tot mijn verbazing onmiddellijk waar ik hem eerder zag namelijk in Les Temps Qui Changent (van André Téchiné), in Palais Royal (van Valérie Lemercier) en in Au plus près du Paradis (van Tonie Marchall). Gilbert Melki is er me eentje, waarom zeg ik tot mijn verbazing? De drie films vanwaar ik hem ken... alle drie met Catherine Deneuve! Van toeval gesproken...

An Inconvenient Truth - Davis Guggenheim

2007-01-03T12:48:00.000+01:00

Samen met O. naar deze reeds veelbesproken, en toegejuichte, film. We hadden ons van tevoren voorbereid op een 'geen-gezellig' film avondje. Voor de afwisseling gingen we naar de Decascoop, en daar speelde de film in het kleinste zaaltje dat ik daar ooit gezien heb.
Het zat toch redelijk vol, met vooral 40ers, en alsook nog wat 17-jarigen (die er overigens niet veel aan vonden, helaas!) en 20ers net als O. en ik.
Ik moet zeggen, de film zelf heeft me niet geshockeerd, maar dat kwam omdat ik eigenlijk al veel wist over het onderwerp, de klimaatsveranderingen, de natuurverschijnselen daar rond, het ecologischer gaan leven, etc. etc. Toch achteraf veel stof tot discussie, of gebabbel, zelfs tijdens de film regelmatig een 'ooh' of een 'amai da's erg'. Zoals het hoort dus. Al vond ik het niet nodig deze film in de zaal te gaan zien, een avondje Canvas zou daarbij even goed passen.
Hopen maar dat zij die er zich nog niet van bewust waren waar we naar toe gaan, dat nu wel zijn, en dat iedereen met kleine beetjes helpt.

http://www.climatecrisis.net

Quote: This is really not a political issue, so much as a moral issue...

a clockwork orange - Kubrick

2006-12-14T17:25:00.000+01:00

Een van de films die ook in de Stanley Kubrick Collection box vertoeft is natuurlijk A Clockwork Orange. Ik zag deze film tijdens mijn middelbare studie, ergens tussen het 4e en het 6e jaar, en ik moet zeggen ik vind hem nog steeds even goed! Hij zou evenwel in dit tijdperk gemaakt kunnen zijn, want de jaren 70 herken je er alleen in door de leuke kleuren en de maffe inrichting van kamers en bars. Het taaltje dat Alex (Malcolm McDowell) spreekt is ook niet van deze dag! Dat dit een schokkende film is hoef ik niet uit te leggen, maar dat de muziek zo'n belangrijke rol speelt, dat was ik vergeten. Hoe wonderlijk wordt Beethoven's muziek in combinatie met de blitse beelden. Hoe pijnlijk en tegelijk ook prachtig is ook deze combinatie wanneer de muziek wordt vervormd in een spiraalachtige flippende extase van klanken.

Na deze én Lolita is mijn honger naar Kubrick nog meer opgewekt!

quote: Alex: It had been a wonderful evening and what I needed now, to give it the perfect ending, was a little of the Ludwig Van.

Lolita - Lyne

2006-12-02T18:31:00.000+01:00

Zucht, ik ben er niet goed van.
Na Kubricks Lolita is de Lolita van Adrian Lyne een openbaring. Een snuifje van echt te waarderen cinema. Niet dat ik Kubricks film niet opmerkelijk goed vond, maar deze van 1997 is hier niet mee te vergelijken. De tijden zijn om het nog zacht te zeggen echt wel veranderd! Qua uitdagendheid en erotische lading kan deze film wel tellen! Leuk is dat verschillende scènes van Kubrick en Lyne inderdaad herkenbaar of gelijklopend zijn. Lyne heeft alweer eens bewezen dat hij een ware cineast is en de spanning hoog kan doen oplopen (cfr Unfaithfull, 2002).
Verder moet ik nog vermelden dat ik een zwak heb voor Jeremy Irons en u kan dus gerust bovenstaande commentaar met een korrel zout nemen, want objectief kan ik niet meer zijn. Er rest mij nu enkel nog het boek (Nabokov) eens te lezen, dat zal vast ook een kanjer zijn!

quote: Humbert (Irons): Don't touch me; I'll die if you touch me.

Lolita - Kubrick

2006-11-25T18:14:00.000+01:00

Ik gunde mijzelf de Stanley Kubrick Collection box met daarin: Lolita, Barry Lyndon, A Clockwork Orange, The Shinning, Full Metal Jacket en Eyes Wide Shut.
Via Annie G. had ik al gehoord van de modernere versie van Lolita (van Adrian Lyne). Het leek mij dan ook meer dan logisch dat ik deze jonge dame (Annie G.) uitnodigde voor een avondje ouderwets Lolita'en. Ik werd vakkundig ingeleid en voorzien van commentaar of vergelijkingspunten met de nieuwe versie. Ik vond Kubrick's Lolita een mooie film (wát een verhaal ook van Nabokov) maar soms ietwat braaf of langslopend.
Dit gevoel vervaagt echter wanneer ik besef dat deze film in 1962 gedraaid werd.
Ik kijk al uit naar de Lolita van 1997, want die is naar't schijnt veel uitdagender én Jeremy Irons vertolkt daarin de liefhebbende stiefvader!

Quote:
Humbert: What makes you say I've stopped caring for you?
Lolita: Well, you haven't even kissed me yet, have you?

Les Temps qui Changent - Téchiné

2006-11-14T10:58:00.000+01:00

Een van mijn favorieten! Twee "sterren" samen in die film, ze blinken. Ik weet niet goed of dit, voor mij persoonlijk, Téchiné's mooiste film is, maar ik vind de verschillende verhalen in deze film toch weer geslaagd. Al moet ik zeggen dat Indochine en Les Voleurs ook tot mijn favorieten behoren. Indochine meerendeels door de mooie omgeving en de sfeer, Les Voleurs door de complexiteit, en Les Temps qui Changent, door het verlangen naar liefde...

(aanvulling: Indochine is natuurlijk niet van Téchiné , maar wel van Régis Wargnier !!)

Quote: Cécile (Deneuve) à Antoine (Depardieu): elle lui parle tous les jours au téléphone mais ils se voient jamais

Cécile (Deneuve): je t'aime encore plus quand tu n'es pas là, car je peux rêver de toi (d'après une chanson de Mick Micheyl)