Vivere - Angelina Maccarone

Gisteren namiddag belandde ik onverwachts op het filmfestival. Niets is leuker je onvoorbereid te laten verrassen door een film. Zeker als deze dan ook nog eens je waardering kan krijgen. In het begin dacht ik een grote flater te begaan, de soms harde luide agressieve muziek kon mij niet bekoren. Maar langzaamaan veroverde die zijn plaats in het verhaal. De film vertelt het verhaal van drie vrouwen opzoek naar zichzelf. Vera Bras verwoord het zo:

Vivere betekent leven in het Italiaans. Angelina Maccarone, een Duitse regisseuse van Italiaanse afkomst, vertelt het verhaal van drie Duitse vrouwen wiens pad op kerstavond kruist. Francesca is een jonge taxichauffeur. Ze vervult een moederrol voor haar tienerzus Antonietta. Antonietta heeft de leeftijd bereikt waarop ze zich tegen iedereen behalve haar vriendje afzet. Onderweg naar Rotterdam komen ze elk op hun beurt een bewusteloze vrouw tegen. Het is de rijpe lesbische Gerlinde die net met haar wagen stomweg tegen een hindernis is gereden. In Rotterdam leren ze elkaar en daardoor ook zichzelf beter kennen. Ze bieden en krijgen hulp. Mijmerend naar de sterrenhemel verwoorden ze hun betekenis van ‘leven’.

Het is de montage die deze film zo bijzonder maakt. Maccarone speelt voortdurend met de herhaling in muziek en beeld. Het scenario is eerder banaal. Toch levert ze met Vivere een versneden roadmovie af. Dezelfde korte periode uit het leven van de drie hoofdpersonages wordt achtereenvolgens vanuit het oogpunt van elk van hen afzonderlijk verfilmd. Hoewel afwijzing en eenzaamheid doorschemeren in hun verhalen beëindigen ze hun reis gelouterd. De Duitse actrices Hannelore Elsner (Gerlinde), Esther Zimmering (Francesca) en Kim Schnitzer (Antoinetta) spelen de sterren van het doek.

Ik kan deze recensie alleen maar beamen. Onbekend hoe ik ben in het Duitse filmgebeuren, zo verrast was ik door de vertolking van Esther Zimmering en nog meer die van Hannelore Elsner. Personages opzoek naar zichzelf of naar de zin van hun leven boeien me steeds weer. De complexe relaties die ontstaan, de innige gesprekken, de gezichtsuitdrukkingen. Bij opzoeking over Angelina Maccarone lees ik dat zij ook de regisseur is van 'Fremde Haut' een film die reeds lang op mijn lijstje staat van nog te bekijken films. Denk dat ik hiervan nu wel eens werk zal maken!